Ανάλυση του Κώστα Στρατικόπουλου

Από την επεξεργασία των στοιχείων του exit poll προκύπτουν σημαντικές διαφοροποιήσεις στα χαρακτηριστικά και την εκλογική συμπεριφορά των ετεροδημοτών που μετακινήθηκαν για να ψηφίσουν στις εκλογές της 9ης Απριλίου σε σχέση με το σύνολο του εκλογικού σώματος.

'Οσον αφορά την κοινωνική ταυτότητα των ετεροδημοτών αξίζουν ιδιαίτερης επισήμανσης τα ακόλουθα:

1. Οι γυναίκες που μετακινούνται στους τόπους καταγωγής τους για να ψηφίσουν είναι σαφώς περισσότερες από τους άνδρες. Ενώ δηλαδή οι γυναίκες αποτελούν το 51% του εκλογικού σώματος, το αντίστοιχο ποσοστό τους μεταξύ των ετεροδημοτών ανέρχεται σε 55,3%. Το φαινόμενο της εντονότερης γυναικείας κινητοποίησης παρατηρείται μεταξύ των ετεροδημοτών που τελικά ψήφισαν Νέα Δημοκρατία, όπου φθάνει στο 56,8% ( έναντι 53,8% για το ΠΑΣΟΚ)
   
2. Το ποσοστό των ετεροδημοτών που δηλώνουν ότι με τη σημερινό τους εισόδημα "ζουν άνετα" ή "τα καταφέρνουν" ανέρχεται στο 73%, ενώ στο σύνολο των ψηφοφόρων περιορίζεται στο 58,6%. Επιπλέον, οι ετεροδημότες που νιώθουν σίγουροι για το προσωπικό τους μέλλον τα επόμενα χρόνια είναι σχετικά περισσότεροι (54,9%) από όσους δίνουν την ίδια απάντηση στο σύνολο του εκλογικού σώματος (50,2%).

1. Εμφανίζονται γενικά να έχουν αποφασίσει νωρίτερα από τους υπόλοιπους για την επιλογή τους. Οι ψηφοφόροι της τελευταίας στιγμής αποτελούν μόνο το 5,8% των ετεροδημοτών (έναντι 10,2% στο σύνολο των ψηφοφόρων).
   
2. Επιλέγουν να ψηφίσουν κάποιο κόμμα επειδή 'είναι το καλύτερο' σε μικρότερη συχνότητα (40,9%) από το σύνολο των ψηφοφόρων (46,8%). Αναλόγως είναι υψηλότερο το ποσοστό εκείνων που ψηφίζουν κάποιο κόμμα επειδή είναι το λιγότερο κακό (19.9%) σε σχέση με το σύνολο (16,5%). Τέλος, οι ετεροδημότες που ψηφίζουν με κριτήριο τη διαμαρτυρία ή από συνέπεια σε μια πολιτική παράδοση είναι περισσότεροι από όσους έχουν αντίστοιχη στάση στο σύνολο του εκλογικού σώματος. Δεν παρατηρούνται, ωστόσο, οι ίδιες τάσεις μεταξύ των ετεροδημοτών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Στους πρώτους εμφανίζονται αυξημένα τα ποσοστά που αντιστοιχούν στην λιγότερο κακή επιλογή (24,6%) και την τήρηση μιας πολιτικής παράδοσης (31%) (τα οποία μαζί αποτυπώνουν τον αντιδεξιό χαρακτήρα της ψήφου), ενώ στους δεύτερους εμφανίζονται αυξημένα, σε σχέση με το μέσο όρο των ψηφοφόρων, τα κριτήρια της επιλογής του καλύτερου κόμματος (48,9%) και της ψήφου διαμαρτυρίας (9,2%).
   
3. Είναι ενδιαφέρον ότι μεταξύ των ετεροδημοτών είναι περισσότεροι εκείνοι που ψηφίζουν με κριτήριο την παράταξη ή το κόμμα στο οποίο αισθάνονται πιο κοντά (47,5% έναντι 41,4% επί του συνόλου των ψηφοφόρων) και λιγότεροι αυτοί που ψηφίζουν με κριτήριο το πρόσωπο του υποψηφίου Πρωθυπουργού (25,2% έναντι 29,3% στο σύνολο των ψηφοφόρων). Η τάση όμως αυτή δεν φαίνεται να αφορά τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, αφού το 31,6% δηλώνει ότι προσέρχεται στην κάλπη για να ψηφίσει αυτόν που θεωρεί καλύτερο για Πρωθυπουργό.
   
4. Τέλος, οι ετεροδημότες έχουν συχνότερα από τους υπόλοιπους ψηφοφόρους τη συνήθεια να προσπαθούν να πείσουν κάποιον να ψηφίσει όπως αυτοί (29,4% έναντι 24,7% στο σύνολο των ψηφοφόρων).